Mijn huisgenoot zit al bijna de hele middag met een lege blik uit het raam van onze GK te staren. Als ik aan hem vraag of hij vandaag nog wat gaat doen, kijkt hij me droog aan en neemt de laatste hijs van z’n sigaret. “Ik denk dat ik zo maar weer in bed ga liggen”, mompelt hij terwijl hij de sigaret in een leeg bierflesje laat vallen. Hij staat op en sleept zich in z’n grijze joggingpak de kamer uit. Verbaasd kijk ik een ander huisgenootje aan. Die zegt: “David heeft volgens mij een beetje last van winterdepressie”.
Je kan plat zeggen dat studenten, naast goed onderwijs, maar een aantal dingen van de overheid verwachten: dat onze maandelijkse stufi gestort wordt en dat we vrij en onbetaald kunnen reizen met het openbaar vervoer. Wat is de ‘tegenprestatie’ hiervoor? De maatschappij hoort hoog opgeleide en sociaal ontwikkelde volwassenen terug te krijgen. Helaas, alle drie liggen onder vuur. Ligt dat aan de student? Deels.
How terrible would it be if your favourite ‘Chocomel' was included in a great offer and was available at excellent value for money and you never came to know of it? Or if the price of chicken at one store was made significantly less by cutting its cost, but you continued going to your regular store to buy it for a higher price? Well, this would probably not be terrible enough to depress or kill anybody, but for us students, it could mean an extra MAX Burger when you’re out at night!
