http://www.marug.nl/blog nl-nl Copyright (C) 2012 http://www.marug.nl/ Vorige week liep ik alleen dwalend door Rome. Ik was de groep even kwijt en de enige mensen die ik om mij heen zag waren gladde, donkerharige Italianen die veel te hard praatten. Toen zag ik ineens een stelletje op mij aflopen. Twee blonde mensen met k(l)eurige H&M kleren die qua lengte ver boven de mensenmassa uitstaken. Nederlanders. Ik voelde me direct weer blij, want ondanks dat ik ze niet persoonlijk kende voelde ik een soort verbondenheid met ze. Zij konden me tenminste wel de weg wijzen.  Ik weet nu ook al zeker dat ik kippenvel krijg als ik bij de EK-wedstrijden de Nederlandse driekleur zie wapperen en het volkslied hoor. Toch is het raar dat ik mij verbonden voel met dit land en met alle 16 miljoen Nederlanders terwijl ik 99,99999% van de bevolking niet ken en de meeste dorpen en steden nog nooit heb gezien. Hoe kan het dat ik me dan toch zo ‘Nederlands’ voel? Het is het gevolg van een perfect staaltje landenmarketing. Het is ook een van de weinige raakvlakken tussen de vakgebieden van Marketing en Geschiedenis. Ik zal het even kort op een rijtje zetten. Vroeger, en dan praat ik over de Middeleeuwen, waren mensen vooral heel lokaal gericht. Men deed z’n boodschappen op de markt bij de plaatselijke stad en dreef hooguit handel met een naburige stad.  Je voelde je nog altijd in de eerste plaats Groninger of Amsterdammer,  dan pas Nederlander . Door de Franse Revolutie in 1789 en daardoor de val van koningshuizen kwam de natiestaat in opkomst.  Zo kreeg Nederland in 1848 zijn eigen grondwet, regering en kiesrecht. De overheid moest er voor zorgen dat mensen binnen de grenzen zich allemaal Nederlander gingen voelen in plaats van Fries, Hollander of Tukker. Maar hoe? In 1983 introduceerde de historicus Eric Hobsbawn het begrip ‘Invention of Tradition’ oftewel uitvinding van traditie. Beter gezegd: Landenmarketing. Het was noodzaak om een nationale identiteit te scheppen waardoor Nederlanders zich verbonden met elkaar gingen voelen. De Rood-Wit-Blauwe vlag, het volkslied en onze nationale geschiedenis (Gouden eeuw, zeekracht, Hollands koopmanschap) zijn typische voorbeelden van landenmarketing om zo’n Nederlandse identiteit op te roepen. Landen creeerden een imago waarbij ze wisten dat hun land daarmee een sterke identiteit kreeg. Een mooi voorbeeld van Landenmarketing is de Schotse kilt. Die kwam voor de 19e eeuw veel voor in Schotland, maar niemand hechtte er veel waarde aan. Geen enkele familie had zijn eigen symbool op hun kilt staan. Totdat de Schotse regering ineens de kilt aangreep als iets ‘typisch Schots’. Ineens beweerde elke Schotse familie dat zij al eeuwenlang hun symbolen droegen op hun kilt en dat dit al eeuwenlang een traditie was. Nederlandse voorbeelden zijn het Sinterklaas en de ‘Bataafse Mythe’. Bij die laatste zouden de stammen die in ‘Nederland’ leefden gezamenlijk de Romeinen hebben verdreven van hun grondgebied. Dit is niet waar, maar na 1848 werd op school wel geleerd dat dit het begin was van de Nederlandse identiteit. Elke keer weer als ik kippenvel krijg bij het horen van het Wilhelmus, elke keer als ik tussen de buitenlanders Nederlanders ontmoet en telkens als ik bedenk hoe ‘Nederlands’ ik ben, dan ben ik, om met de woorden van Herman Kuiphof te spreken, ‘er toch weer ingetuind’. http://www.marug.nl/blog/2012-05-15-landenmarketing Tue, 15 May 2012 15:31:05 +0200 Vrijdagochtend 06.30. Het opkomende zonlicht doet pijn aan mijn ogen en het gefluit van de vogeltjes laat mij een keer diep zuchten. Weer een mooie avond gehad. Maar dat de eerste marktkramen op de vismarkt opgebouwd worden geeft mij toch wat rillingen.  Totaal geen idee van de tijd, kijk ik op de kerkklok. Shit, over 3 uur moet ik bij college zijn en ik lig nog niet eens in bed.  Hoe komt het toch dat ik op zo’n avond nooit eerder bedenkt dat ik naar huis zou kunnen gaan? Om 9 uur zit ik weliswaar weer in de collegebanken maar aan actieve participatie doe ik niet, zelfs niet naar een aantal flinke bakken koffie. Het wordt weer een dag met totaal geen inhoud, verder dan slapen en een serie kijken komt het niet. Morgen ben ik wel weer fit. Misschien hebben mijn ouders dan toch wel een klein beetje gelijk. Vroeger was alles beter. Althans in ieder geval een stuk verstandiger. Eten om half 6 en het eerste borreltje in de stad om 8, om vervolgens om 2 uur weer rollend naar huis te gaan. De volgende ochtend fris en fruitig op college, zelfs om 9 uur.  Want iedereen kan het toegeven. Om 10 uur zitten we in een dipje,we zouden liever gaan slapen maar die gedachten drinken we door een aantal flinke borrels snel weg. Daardoor hebben we om  middennacht wel weer zin om de stad in te gaan, en dan gaan we maar door en door, tot laat in de nacht. Laten we dan ook echt gaan profiteren van onze avond en om 9 uur de stad in gaan. Piekuur van 9 tot 10 en vervolgens rond een uur of 2 gelukkig naar huis gaan. De echte diehards kunnen nog lekker even door. De rest kan mooi zijn benodigde slaap pakken. Want zeker wij als studenten, die onze hersenen zo hard kraken, hebben rust nodig.  Geen excuses meer: “ik ben moe, ik moet morgen vroeg opstaan”. Iedereen kan mee gaan dansen en drinken, altijd, geen excuses meer. De vraag is alleen: hoe market je dit nu naar studenten toe? Twee moeders uit Friesland hebben het eens geprobeerd, een massale actie te starten om de Friese jeugd eerder uit de discotheek te krijgen. Ze lanceerden de website http://www.vroegopstap.nl, maar ondanks 91.000 handtekening  werd het (vooralsnog) geen succes. Of studenten dan wel zo makkelijk te bekeren zijn valt te betwijfelen. Bovendien valt er nog altijd te pleiten voor eigen verantwoordelijkheid. Niemand verplicht je tenslotte tot diep in de nacht de  stad in te gaan. Om 2 uur aftaaien is ook een optie, maar wel makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. http://www.marug.nl/blog/2012-04-16-try-marketing-this-stappen-2.0 Mon, 16 Apr 2012 16:25:19 +0200 Hoe cliché het ook klinkt: de toekomst is weer wat dichterbij gekomen. Google komt met een apparaatje wat de next-gen smartphone lijkt te zijn. Google X, het geheimzinnige onderzoeksbureau van Google heeft een soort bril ontwikkeld waarop je bijna alles kan doen. De bril is een computer die bijvoorbeeld afspraken, foto’s of informatie projecteert op een lens voor je rechter oog. De bril lijkt (volgens het filmpje) in staat om dingen te herkennen en er informatie over te geven. Een geweldige uitvinding lijkt het. Toch zijn er mijn inziens wel een aantal grote nadelen. Een van de grootste is misschien wel de afbreuk van privacy. De bril kan via Google+ mensen herkennen en jou zo direct informatie over iemand geven. Bijvoorbeeld hoeveel vrienden jullie delen of van wat voor films iemand houdt. Dit lijkt handig, maar persoonlijk zit ik er niet op te wachten dat iedereen die naar mij kijkt direct allerlei informatie over mij verstrekt krijgt. Dan is er ook nog de sociale isolatie. Als iedereen met zo’n computerbril op zijn neus loopt en alleen nog maar kijkt naar wat er op zijn of haar display te zien is dan kan ik me voorstellen dat mensen nog verder individualiseren. Nou gebeurt dat nu natuurlijk ook al met de smartphones, maar ik denk dat iets wat echt recht voor je ogen wordt geprojecteerd toch meer invloed heeft op de interactiviteit tussen jou en je omgeving. Maar toch, het is wel een erg cool apparaat. Met deze bril lijkt bijna niets meer buiten handbereik. Het lijkt er op alsof Google een nieuw tijdperk van communicatie heeft aangebroken. Tenminste, als het ook echt wordt uitgebracht. Tot nu toe beperken ze zich tot prototypes. Wie weet is het ook wel een grote publiciteitsstunt en laat deze ontwikkeling nog jaren op zich wachten. Benieuwd hoe het er ongeveer uit zal gaan zien? Kijk dan even het onderstaande filmpje. http://www.marug.nl/blog/2012-04-10-whats-new-google-project-glass Tue, 10 Apr 2012 13:18:46 +0200 Going around in Groningen, I was having problems with showing a proper ID around at the clubs, supermarkets, or to the police, because frankly, i didn’t have a proper one! By law, you must carry a legitimate Identity Card with you at all times in the Netherlands. The Dutch students have their own accepted card, and I guess all other international studentswere using a driving license or an ID from their own respective countries. We, in India, don’t have the unique ID for every citizen yet (although it’s coming up fast). Anyway, I’m shifting from the main point a little. Basically, I would think that my University ID would suffice, but the idiotic thing doesn’t have your birth date for some reason. Now I wasn’t going to carry my passport around with me all the time, was I? I even tried showing my ESN Card in desperation at times! Now I’ve got an International Student Identity Card (ISIC) made for myself. I only found out about it very recently, which may seem odd to some people who’ve had this card all along, but really, I had no clue something like this existed! For those of you who, like me a while ago, do not know what this card is, it is basically a globally recognised student ID, valid in about 120 countries around the world, for any full-time student above the age of 12. The site mentions ‘As long as you’re a student, it doesn’t matter whether you’re 12 or 112′. Check out their website for more detailed information: http://www.isic.org/ I, in fact, had my card made in New Delhi, India, when I was home for the summer, and the same card holds here in the Netherlands now. And no, it wasn’t at all expensive. It’s really quite cool. Got that first big discount on the Domino’s pizza that I bought the same day. This card can be your one legitimate Identity Card that is valid for absolutely everything, and recognised by all institutions. What’s more is that it provides us with the possibility of all sorts of discounts. Do take a look at what is available on discount to students with this card in Groningen. From major restaurant discounts to cuts on HostelWorld.com prices. From discounts on computer software to incredibly cheap airline tickets. This card does bring out some great offers. It’s an option that every student should be exploiting. So check it out, and see if it’s something that could work for you. http://www.marug.nl/blog/2012-04-04-get-yourself-an-international-student-id Wed, 04 Apr 2012 16:05:57 +0200 Imagine: at least one thousand people from 15 countries reading out loud one single book on YouTube. Together we can make this happen!But First: What Is Brand Expedition? In 2010, Brand and Strategy Professional Martijn Arets decided to quit his job, hand in his lease car, ignore all uncertainties and pursue his dream. For five months, he travelled more than 12,500 kilometers across Europe in an one-of-a-kind 1971 Volkswagen T2 camper van, meeting the founders, CEOs and brand managers of 20 authentic European brands in what was to prove a unique trip: Brand Expedition. The Book On popular demand, Martijn has bundled the lessons and stories behind 20 appealing European brands such as LEGO, adidas, MINI, Skype and The Body Shop to create Brand Expedition, the book. To enhance the virtual experience of going this trip with him, you can view extra video and photo material through the Layar Augmented Reality app, including Q&A-sessions between the interviewees themselves. Because the book is interesting for an international audience as well, Martijn decided to translate the book into English. More Than Just a Book Cocky as Martijn is, he wanted to publish the English book by himself. He needed € 20,000 to do this, so he decided to launch a crowdfunding campaign on Symbid. It took him only two months to gather the money from 171 investors. This drew the attention of Sprout, a Dutch magazine for entrepreneurs, who nominated him Entrepreneur of the Year. Due to his hard work and thanks to his loyal fans on social media, he won the competition a few weeks later. Now he is aiming for a new challenge: to make the first read-out-loud book on YouTube. Be Part of a World Record! To start with, through social media, Martijn is challenging all 100 million fans of the 20 brands covered in his book to read out loud the chapter on the brand they love. You can become part of this challenge by visiting www.brand-expedition.com. Participating is easy: just pick your brand, and a part of the chapter about the brand you love will be displayed in your browser. Martijn’s goal is to collect at least 1,000 videos in 15 countries in 8 weeks. After that, a final edit will be made and the first online video read-out-loud book in the world will have become a fact! http://www.marug.nl/blog/2012-03-22-first-read-out-loud-video-book-on-youtube Thu, 22 Mar 2012 13:55:44 +0100 Look down, back up, where are you? You are reading my blog, thinking: what is he talking about? Look at the text, now at your keyboard, back at the text. What’s that on your screen? It’s a blog. Look away. Look back at the screen. You’re now sitting on a horse. De meeste mensen die het bovenstaande lezen weten dat ik het hier over de Old Spice commercial heb. Het was (en is) één van de meeste succesvolle virale video’s die ooit is gemaakt. Voor de mensen die hem nog nooit hebben gezien, maak je geen zorgen want de commercial is alleen in de VS uitgezonden. Naast de Old Spice commercial zijn er uiteraard nog tal van andere voorbeelden. ‘Will it blend?’, Coca Cola & Mentos en de Sony Bravia commercial.  In Nederland was de reclame voor winterbanden, waarin Piet Paulusma werd aangereden door een auto, marketingtechnisch een groot succes. Als je de comments leest onder de video van Old Spice dan lees je dat er zelfs mensen zijn die het product hebben gekocht alléén vanwege de filmpjes. Het is waarschijnlijk de droom van elke Paarse broek. Steeds meer bedrijven proberen de laatste jaren dan ook om hun filmpjes viral te laten gaan. Maar op Youtube wordt er elke minuut zo’n 48 uur aan filmpjes geupload, tv-commercials zijn er in overvloed en niemand zal zomaar een commercial op zijn Facebook zetten. Ook voor MARUG-evenementen kunnen viral video’s nuttig zijn! Drie elementen zijn belangrijk als je wilt dat een video viraal gaat. Allereerst moet een video unexpectedness hebben. Dit kan grappig, gek, verrassend of informatief zijn zolang het maar inspringt op de emoties van de kijker of lezer. Naast unexpectedness zijn tastemakers van enorm belang. Een belangrijk persoon die erover Tweet, een beroemde blogger die er een stukje over schrijft of een televisieprogramma dat er aandacht aan besteedt. Inmiddels kunnen we Facebook hier ook onder scharen. Binnen de MARUG hebben we immers allemaal kunnen zien hoe snel het kan gaan als een blog geliked wordt op Facebook! Het laatste element is Community Participation, iets waar je uiteindelijk het minste invloed op hebt. Als een paar creatieve geesten inhaken op jouw video dan zal een sneeuwbaleffect ontstaan. De Duifmeneer kan je hier alles over vertellen. Persoonlijk verbaasde ik me afgelopen maand over de snelheid waarmee de blog van Dick van Veldhuizen zich via Facebook verspreidde over de studentenwereld. Ik snap eigenlijk niet waarom studie-  en studentenverenigingen niet meer aandacht besteden aan dit belangrijke element. Één ludieke grap of video over je vereniging kan je meer aandacht geven dan een jaar flyeren op Zernike. Waarom wordt er door commissies dan zo weinig energie in écht ludieke promotiefilmpjes voor evenementen gestoken, maar wordt er altijd voor het relatief veilige flyeren gekozen? Zeker binnen de MARUG moeten er toch enkele creatieve marketinggeesten zijn die zoiets kunnen bedenken!  Ik zou het gaaf vinden als we een filmpje van de MARUG binnenkort terug zien op Dumpert of in De TV Draait Doorrr. Tot die tijd kijk ik toch nog maar een keer naar de droge humor van het bovenstaande filmpje. Nu heb ik nog een nieuw luchtje nodig, misschien toch maar eens voor Old Spice gaan? http://www.marug.nl/blog/2012-03-19-go-viral Mon, 19 Mar 2012 14:24:47 +0100 De kandidaatsvoorzitter voor het MARUG bestuur 2012-2013 is vorige week bekendgemaakt. Maar wie is Dick van Veldhuizen nou eigenlijk?Vertel eens wat over jezelf Ik ben Dick van Veldhuizen, 22 jaar en ik ben vierdejaars student in Groningen. Ik ben geboren en getogen in Wapse, vlakbij Wapserveen. Na mijn VWO ben ik Bedrijfskunde gaan studeren in Groningen. Die studie beviel me niet en na het eerste jaar ben ik dus ook gestopt. Het jaar daarop ben ik begonnen met Geschiedenis en daar zit ik nu aan het einde van mijn tweede jaar. Een geschiedenisstudent binnen de MARUG, dat moet je even uitleggen Ik heb de laatste jaren steeds meer interesse gekregen in de journalistiek.  Naast mijn studie volg ik dan ook de minor Journalistiek. Maar bij journalistiek is het een vereiste dat je praktijk ervaring opdoet. Iets meer dan een jaar geleden werd ik benaderd door de MARUG of ik bij de MARUG Media Commissie wilde komen. Voor die commissie heb ik het afgelopen jaar blogs geschreven en de nodige filmpjes gemaakt van MARUG evenementen. Denk je dat je als MARUG voorzitter voldoende verstand hebt van Marketing? Ik ben me er van bewust dat daar wat twijfels over zijn. Maar ik denk dat ik aan het begin van mijn bestuursjaar voldoende marketingkennis zal hebben opgedaan. Naast mijn eerste jaar bedrijfskunde heb ik het afgelopen blok een vak Marketing gevolgd en ik ben van plan om me de komende maanden verder in te lezen in de marketing. Ik vind marketing in ieder geval erg interessant, voornamelijk het creatieve aspect spreek me erg aan. Wat vind je van de MARUG? Ik vind de MARUG by far de mooiste studievereniging van Groningen. Er lopen hier heel veel enthousiaste, getalenteerde mensen rond die ook nog eens erg sociaal begaafd zijn. Veel leuke mensen dus die allemaal naar de borrels komen maar als het er op aan komt allemaal ook heel hard kunnen werken. Dat kun je bijvoorbeeld zien aan de MARUG evenementen die dit jaar weer vlekkeloos zijn verlopen. Waarom heb je besloten om voorzitter te worden? Als ik eerlijk ben dacht ik zelf eerst aan Extern of PR Promo. Maar na een gesprek met Chantal en Marieke heb ik toch besloten om te solliciteren voor voorzitter. Ik denk dat ik makkelijk contact kan leggen met mensen binnen en buiten de vereniging. Daarnaast lijkt het me mooi om het gezicht van de vereniging te zijn en die verantwoordelijkheid te dragen. Tot slot is het natuurlijk ook erg leerzaam en denk ik dat ik als geschiedenis student op deze manier een beter beeld kan krijgen van het bedrijfsleven en alles daar om heen. Wat voor voorzitter ben je? Op het eerste gezicht een sociaal persoon die het fijn vind om veel contact te onderhouden met de leden. Maar als bestuur heb je natuurlijk wel de verantwoordelijkheid dat de vereniging goed blijft draaien, en het liefst dat het nog iets beter gaat. Daarom moet je wel hard blijven werken en met beide benen op de grond blijven staan. Ik heb het niet zo op met besturen en voorzitters die zichzelf erg belangrijk zijn gaan vinden vanaf het moment dat ze geïnaugureerd werden. We zijn in principe allemaal MARUG leden, alleen hebben wij nu de eer om deze mooie vereniging te mogen besturen. Waarom zouden studenten samen met jou een bestuurjaar aangaan? Het bestuur van dit jaar heeft het heel goed gedaan. Ik wil gaan proberen om het komend jaar nog beter te gaan doen en daarin ben ik ambitieus, maar ik denk ook dat het belangrijk is om realistisch te blijven. The sky is the limit, maar je moet niet met je hoofd in de wolken gaan lopen. Ik ga volgend jaar hard mijn best gaan doen en ik verwacht dat mijn medebestuursgenoten dat ook zullen doen. Maar vergeet niet dat het natuurlijk een ontzettend mooi en gezellig jaar gaat worden. http://www.marug.nl/blog/2012-03-12-interview-kandidaatsvoorzitter-2012-2013 Mon, 12 Mar 2012 00:35:55 +0100 Eindelijk. Een goede reclame. Een reclame die het gebruik van beeld en geluid eer aan doet. Een reclame die zó doeltreffend is dat je meteen wilt gaan bestellen. Dollarshaveclub.com heeft in mijn ogen daadwerkelijk álles goed gedaan wat ze maar goed konden doen. We zouden bijna vergeten dat reclame maken via televisie of internet ook leuk kan zijn, dat na jaren van crappy commercials op de Nederlandse televisie. Het is heel simpel. Dollarshaveclub.com doet één ding: goedkope scheermesjes verkopen. Aan wie verkopen ze deze mesjes? Aan mannen. Mannen die willen scheren zonder al die poespas. Dat is tenminste het gevoel wat DSC je geeft bij het kijken van hun commercial. Het spreekt mensen aan. Ik heb het zelf nu een aantal keer op Facebook voorbij zien komen en het filmpje staat inmiddels ook in de top 5 van dumpert.nl.  Qua beeld en geluid zit de reclame sterk en in elkaar. De presentator, die boos lijkt omdat mannen nog steeds te duur scheren, loopt constant naar de camera toe waardoor je als kijker geboeid blijft kijken. Hij kijkt je recht aan en zegt waar het op staat. Er is volgens hem maar één ding belangrijk: ga direct geld besparen op scheren door scheermesjes te bestellen via dollarshaveclub.com. Het zou mij niets verbazen als deze commercial alleen online te zien is. Doordat het filmpje zo sterk in elkaar zit gaan mensen het via Facebook met elkaar delen en wordt er over gepraat. En het werkt, getuige dit blog. Je vindt de reclame onder de tekst. Enjoy.   http://www.marug.nl/blog/2012-03-08-dollar-shave-club Thu, 08 Mar 2012 22:11:51 +0100 For most adolescents, life usually revolves around Facebook. You’re on your laptop, you have to be logged in. Checking Facebook has got to be the first and the last thing you do in your day. It’s unfortunate but that’s just the way it is. So why not make some really good use of this time that you spend on the net? For people living in Groningen, there are a couple of very useful groups on the social networking site Facebook that will undoubtedly help you. For instance, you’re looking to find accommodation for yourself, or a tenant for your apartment while you leave for an exchange programme. There is no better place than Free Housing Announcements in Groningen. Built only last year, it has become one of the most successful pages on Facebook for students in Groningen. There’s no fee involved, no agency hired, no taxation, no payments made to join a site like Kamernet, and no tiresome searching. Announcements just get posted, and rooms continue to fill up. It’s as simple as that! http://www.facebook.com/groups/162781577095263/ Another group that is doing mighty well is For Sale in Groningen. You understand what it is just from the name, don’t you? You can buy or sell absolutely anything here! Ranging from bicycles to textbooks, from mattresses to hair dryers. I’ve even managed to sell my smartphone contract here. So yes, if you’re looking to get rid of something, or are hoping to purchase a product cheaper than the store, just post it up here and see how quickly you get a reply. http://www.facebook.com/groups/203402449673669/ Here’s a page that I discovered only last week. It’s called Groningen Services and Professionals. A fairly small group at the moment, but I’m sure it’ll grow quite fast. The concept is great, and it’s bound to help people out. Basically, want to teach someone German and learn French or Spanish in return? Or are you good with computers and can help students out for a small fee? Then this is the page for you. Announce what you can provide, or what you’re looking for, and the chances are that it won’t be long before someone in this small city of ours will be looking to make just that deal with you. http://www.facebook.com/groups/209122385807956/ So here’s something handy coming out of our social networking sites. Extremely useful, I’d say! Check it out, no harm in doing so at all. It’s all free to join. You’d be surprised by how quick you can do business here. Social media marketing is the next big thing anyway, isn’t it? http://www.marug.nl/blog/2012-03-06-groningers-you-gotta-follow-us Tue, 06 Mar 2012 11:59:41 +0100 Begin februari is de nieuwe reclamecampagne 2012 van het voormalige Astma Fonds van start gegaan. Het Astma Fonds heet voortaan het Longfonds omdat deze naam het werk dat de stichting verricht beter weergeeft. Om bekendheid voor de naamsverandering te krijgen en eveneens, hoewel indirect, donateurs te werven maakt het fonds geen gebruik van acteurs in de reclame. De rollen worden gespeeld door patiënten, artsen en onderzoekers zelf om daarmee ‘echter’, eerlijker en geloofwaardiger over te komen. Het idee is dat betrokkenen die persoonlijk in de reclame actief zijn beter binnen komen en blijven hangen bij de ontvanger dan een standaard verkooppraatje. Het valt op dat vooral organisaties die geen winstoogmerk hebben maar zich inzetten voor het verbeteren van andermans welzijn gebruik maken van dergelijke reclamespotjes. Zo is de reeks van 9 reclamefilmpjes ten behoeve van de campagne ‘Ik ben inmiddels overleden’ van stichting ALS een goed maar omstreden voorbeeld. ALS is een zeer ernstige spier-/ zenuwziekte, waarbij de zenuwcellen in het ruggenmerg en de hersenen langzaam afsterven. Zodoende valt steeds een volgende spiergroep uit en een patiënt leeft na de diagnose gemiddeld nog slechts 3 jaar. Omdat over de oorzaak nog altijd weinig bekend is en er geen medicijn tegen de ziekte bestaat, wordt steeds meer reclame gemaakt voor stichting ALS. Op verschillende manieren, naast de reguliere televisie bijvoorbeeld ook via reclames in bioscopen en op stations, wordt de ‘consument’ geconfronteerd met zieke patiënten, waarbij aan het eind van de commercial door hen zelf wordt mede gedeeld dat zij inmiddels zijn overleden. Persoonlijk vind ik dit erg confronterend. Ik vraag me echter af of een dergelijke reclamecampagne ook daadwerkelijk voor meer donateurs zorgt. Een reclame heeft normaal gesproken het realiseren van groei van de penetratie en toename van de aankoopfrequentie tot doel. In dit geval gaat het erom de bekendheid van de stichting en het aantal donateurs te laten groeien, om daarmee het benodigde werk en onderzoek beter te kunnen verrichten. Het zou echter kunnen dat zulke reclames een tegenstrijdig effect hebben en bij veel mensen als te ver worden gezien. Kunnen we de dood van mensen gewoon zomaar als commercieel middel gebruiken om geld te verkrijgen? Is dit ethisch verantwoord? Op sites als YouTube, waar de reclames ook te zien zijn, wordt overwegend begripvol gereageerd en vooral steun betuigd aan mensen die met ALS te maken hebben. Deze reclames zouden tenminste blijven hangen, om aandacht vragen en de spijker eens een keer op zijn kop slaan. De reclamebedenkers zelf geven toe dat het inderdaad een indringende manier van aandacht vragen is, maar dat het niet tot doel heeft om mensen te shockeren of te kwetsen. Zij hoopten een zodanig confronterende campagne niet te hoeven voeren, maar achtten het noodzakelijk om ALS uit de anonimiteit te halen en geld in te zamelen om de huidige en toekomstige levensstandaard van ALS-patiënten te verbeteren. Al gaan er goede bedoelingen schuil achter het gebruik van zulke persoonlijke verhalen, het blijft een bijzondere manier om de aandacht te trekken. De vraag is of deze manier van reclame maken het doel van de commercial bereikt, of dat de consument juist het solidariteitsgevoel sterk wegstopt en een afkeer ontwikkelt ten opzichte van de desbetreffende organisatie. Een organisatie dat misschien als voorbeeld kan dienen is SIRE. De reclames van SIRE slaan doorgaans goed aan in Nederland en de commercial ‘Handen af van onze hulpverleners’ is zelfs genomineerd voor de Gouden Loeki 2011. Maar waar SIRE vooral meer begrip en respect voor de medemens wil kweken, vragen goede-doelen organisaties als het Longfonds en Stichting ALS hoofdzakelijk om monetaire steun. Begrip zorgt echter niet noodzakelijkerwijs voor donateurs. Het woord is aan de consument. http://www.marug.nl/blog/2012-02-27-persoonlijke-verhalen-als-reclamemiddel-effectief-of-schieten-ze-hun-doel-voorbij Mon, 27 Feb 2012 17:16:48 +0100 Mijn huisgenoot zit al bijna de hele middag met een lege blik uit het raam van onze GK te staren. Als ik aan hem vraag of hij vandaag nog wat gaat doen, kijkt hij me droog aan en neemt de laatste hijs van z’n sigaret. “Ik denk dat ik zo maar weer in bed ga liggen”, mompelt hij terwijl hij de sigaret in een leeg bierflesje laat vallen. Hij staat op en sleept zich in z’n grijze joggingpak de kamer uit. Verbaasd kijk ik een ander huisgenootje aan. Die zegt: “David heeft volgens mij een beetje last van winterdepressie”. Arme jongen. Hij is net 18 en woont sinds een half jaar bij ons in huis. Blijkbaar trekt hij de grijze – dan weer koude, dan weer natte – winter niet zo goed. Maar hij is niet de enige. Ook in college en in de UB zie ik veel grijze gezichten die niet kunnen wachten totdat de eerste warmte hun leven weer enige betekenis kan geven. Je zou toch denken dat er wel iemand moet zijn die iets kan bedenken dat deze mensen weer wat vrolijker maakt. Waarom is er geen bedrijf dat zich richt op het verhelpen van de winterdepressie? En dan bedoel ik niet die ***reclames van Vacansoleil waarin mensen worden aangemoedigd om hun midlifecrisis op één of andere camping in Zuid-Frankrijk te beleven. Naast de GoGo’s en Jiba’s zijn er bar weinig bedrijven die inspelen op de algehele depressieve ‘state of mind’ waarin het Nederlandse volk op dit moment in verkeerd. De winterdepressie is mijns inziens een kans voor grote bedrijven, maar ook voor de kleintjes. Een slimme horecaondernemer zorgt in deze dagen extra goed voor zijn gasten. Het zijn kleine dingen, zoals een gratis kopje thee, die mensen in deze grauwe dagen doen uitbarsten in een staat van euforie. In een tijd van algehele emotionele neergang moet een bedrijf(je) zich proberen te onderscheiden door extra aandacht te besteden aan klanttevredenheid. De beste reclame is volgens mij nog steeds de positieve mond-tot-mondreclame. Dat is dan ook precies wat je als bedrijf kunt bereiken door juist in deze dagen extra aandacht te besteden aan je klant. Dat de winter in Nederland geen pretje is, dat is algemeen bekend. Vier maanden van regen, matige temperaturen en totale grijsheid. Dat we dit jaar ook nog eens lekker werden gemaakt met een Elfstedentocht die uiteindelijk tóch niet doorging maakt het alleen maar erger. Daarom is het nu tijd om extra goed te zorgen voor de klant. Wees als bedrijf het lichtpuntje in de verder grijze dag van de depressieve Nederlander. Bovendien denk je, door aan de ander te denken, ook nog eens aan jezelf, want een tevreden en blije klant is een spenderende klant. http://www.marug.nl/blog/2012-02-20-winterdepressie Mon, 20 Feb 2012 14:03:01 +0100 Je kan plat zeggen dat studenten, naast goed onderwijs, maar een aantal dingen van de overheid verwachten: dat onze maandelijkse stufi gestort wordt en dat we vrij en onbetaald kunnen reizen met het openbaar vervoer. Wat is de ‘tegenprestatie’ hiervoor? De maatschappij hoort hoog opgeleide en sociaal ontwikkelde volwassenen terug te krijgen. Helaas, alle drie liggen onder vuur. Ligt dat aan de student? Deels. De eerste vier dagen na de 24ste van de maand is het een stuk drukker in de H&M, Zara, Albert Heijn en niet te vergeten in de kroegen. Verklaring? De stufi is weer gestort. Tenminste, als we de brieven van de duo gevonden hebben. Gelukkig bestaat er zo iets als “stufi met terugwerkende kracht” . Als die gestort wordt hebben maar weinig studenten van sparen  gehoord. En het betalen van de studie of de boeken, daar worden vaak papa en mama voor ingeschakeld. Dus wordt er gekocht wat men wilt om de laatste dagen van de maand gewoon extra zuinig te leven. Gelukkig kunnen ze nog altijd de warmte van het ouderlijk huis opzoeken. Aan de andere kant zijn er studenten die hard moeten werken voor hun geld en waarbij de stufi rechtstreeks naar studie of onderkomen gaat.  Terecht dat de stufi gekort wordt en er over  een sociaal leenstelsel na wordt gedacht? Voor een klein deel van de studenten wel, maar een veel groter deel heeft 'm echt nodig en mist ouders die alles maar kunnen betalen. En dan rest nog de vraag: worden de bezuinigingen wel geherinvesteerd in het onderwijs? Massaal gaan we dan ook op vrijdag met de trein naar thuisthuis. Even weer op adem komen van de afgelopen week. Dat zou al moeten beginnen vanaf het begin dat we in de trein stappen. Maar helaas, vanaf 1 januari moeten we er aan denken in te checken, want de NS geeft maar al te graag boetes uit. Vervolgens dienen we een plekje te zoeken. Wij ploffen meestal gewoon ergens neer, als we maar ergens kunnen zitten en onze ogen kunnen sluiten. En dan in de winter, als de temperatuur daalt en de sneeuw begint te vallen, begint de spanning bij de NS te stijgen. Zouden ze dit jaar wel hun beloftes na kunnen komen? Zouden ze nu wel gewoon net zoals in Rusland, Oostenrijk en Zwitserland de treinen kunnen laten rijden terwijl het sneeuwt? Nee hoor, weer een kans verprutst. Het schijnt nogal moeilijk te zijn, treinen op tijd te laten vertrekken en aankomen. Of überhaupt treinen te laten rijden. Er komen aangepaste dienstregelingen en de ergernissen over de NS verspreiden zich als een olievlek over Nederland. Bibberende mensen op koude stations die geen idee hebben wanneer ze kunnen vertrekken; wederom een slecht marketing staaltje van de NS. Toch is gratis reizen met de trein nog een luxe. Ook de OV jaarkaart voor studenten moet er waarschijnlijk de komende jaren aan geloven.  Zo wordt de schuld waarmee een student zich moet opzadelen groter en groter. En wat betreft de verwachtingen voor de studenten? Uiteindelijk studeren we allemaal of, ook al is het soms vertraagd. Maar vaak heeft die vertraging wel een oorzaak die samenhangt met persoonlijke ontwikkeling. Verstandig worden we ook steeds meer, al is daar wel wat slijping voor nodig.  De tijd voor die sociale ontwikkeling (in de vorm van besturen, commissies en andere activiteiten) dreigt nu verloren te gaan. http://www.marug.nl/blog/2012-02-15-onzekere-toekomst Wed, 15 Feb 2012 13:16:03 +0100 How terrible would it be if your favourite ‘Chocomel' was included in a great offer and was available at excellent value for money and you never came to know of it? Or if the price of chicken at one store was made significantly less by cutting its cost, but you continued going to your regular store to buy it for a higher price? Well, this would probably not be terrible enough to depress or kill anybody, but for us students, it could mean an extra MAX Burger when you’re out at night! Aanbieding (translated as ‘Offers’ from Dutch) is an application available for free download on iPhones and Android System smart phones which lists the latest offers, discounts and new products at most of the supermarkets in Groningen. I have recently downloaded this application and found it to be extremely useful. It is very simple to use, and exceptionally efficient. The listings of the week are clearly displayed, and on choosing a specific supermarket, you immediately see what products are on offer that day. It is also possible to search your favourite product and find where it is the cheapest. You can search and compare offers by product category, make shopping lists and even view what new products the supermarket is stocking up. The supermarkets covered in the application are Albert Heijn, Aldi, C1000, Coop, Deka markt, Dirk / Bass / Digros, EM-TÉ, Hoogvliet, Jan Linders, Jumbo, Lidl, Plus, Spar and Super de Boer - basically all the major supermarkets existing in Groningen. I doubt you’d be running from one supermarket to another and buying things off your shopping list only where they’re sold at the lowest cost, but staying informed about the latest offers and promotions can surely help you make some savings and feel good about the little extra money that you have in your pocket at the end of the day. http://www.marug.nl/blog/2012-02-10-aanbieding Fri, 10 Feb 2012 11:04:03 +0100 De Nationale Postcode Loterij is voor de afdeling Databasemarketing & Behoud per direct op zoek naar een gedreven Data Analist. Je werkt binnen de afdeling Databasemarketing in het team Klantstrategie waar het denken en handelen vanuit klantinzichten centraal staat. Samen met 3 Klantmarketeers, 3 andere Data Analisten en marktonderzoekers ontwikkel je visie en strategie voor de komende jaren met als doel klantbehoud naar een hoger plan te tillen. Wat ga je doen? Het identificeren van groeikansen op basis van de analyse van klantgegevens Fact based advies geven aan marketing en management. Opzetten en uitvoeren van analyse, onderzoek en tests om businessvragen te beantwoorden. Presenteren van je bevindingen en advies door middel van heldere power point presentaties met een krachtige storyline en visualisatie. Maken van voorspellingsmodellen. Jij bouwt mee aan onze missie om de omslag van denken in loten naar denken in klanten te maken. Wie ben jij? De ambitieuze net afgestudeerde academicus in de Econometrie, Bedrijfseconomie of andere relevante opleiding. Kennis van kwantitatieve analyse is een must. Je hebt de motivatie om tot de besten behoren, je bent analytisch en eager om te leren. Het is jouw passie om complexe vraagstukken op te lossen en deze te presenteren aan de Directie. Je hebt denk- en daadkracht en met jouw flair en eigenheid kun jij mensen overtuigen en voor je winnen. Je bent communicatief sterk, doortastend en hebt een sterke persoonlijkheid. Naast commercieel inzicht weet jij je up to date kennis van de markt en trends snel eigen te maken. Je hebt een warm hart voor de goede doelen die de loterijen steunen. Wat bieden wij? Een topbaan bij een dynamisch bedrijf met een prachtige missie in het hartje van Amsterdam aan het Vondelpark. Een baan waarbij er ruimte is voor jouw inbreng en ideeën en met mooie internationale mogelijkheden binnen de loterijen. Een baan met veel impact op de bedrijfsvoering waarbij jij samen met ons het verschil maakt. De loterij heeft een samenwerkingsovereenkomst met MI Company. Onderdeel daarvan is het 3-jarig analytisch traineeship bij MI Academy door de top van Intelligence vak waarbij uitwisseling met andere aan de MI Company verbonden bedrijven mogelijk is. En we hebben prima arbeidsvoorwaarden zoals een goed salaris, projectbezoeken aan de goede doelen, interessante lunchlezingen en een variabele beloningsregeling. Wie zijn wij? De Goede Doelen Loterijen (Nationale Postcode Loterij, BankGiro Loterij en VriendenLoterij) zijn de grootste particuliere fondsenwervers van Nederland. In 2010 hebben wij meer dan 375 miljoen euro geworven voor goede doelen en andere activiteiten die een positieve bijdrage leveren aan de samenleving. Zonder dit geld zouden veel belangrijke projecten op het gebied van mens en natuur, cultuur, gezondheid en welzijn niet mogelijk zijn. Kijk voor meer informatie over onze organisatie op www.werkendoejebij.nl. Heb jij interesse in deze vacature Data Analist? Stuur dan je motivatiebrief en CV naar Kim van de Beek (Personeelsadviseur) per e-mail aan kim@werkendoejebij.nl o.v.v. vacaturenummer 4211-04. Voor meer informatie over de inhoud van de functie kun je contact opnemen met Stephanie Henderson (Loyalty Manager) via telnr. 020-6732446. Deze vacature staat niet open voor bureaus. http://www.marug.nl/blog/2012-02-06-vacature-nationale-postcode-loterij Mon, 06 Feb 2012 14:55:12 +0100 Gezond eten en drinken zijn de laatste jaren trending. Nu de voedseltekorten in de wereld afnemen lijkt ironisch genoeg obesitas het grootste probleem van de mensheid te worden. Volgens het CBS is bijna de helft van de Nederlandse volwassenen en 15% van de Nederlandse kinderen te dik, and counting. Geen wonder dat bedrijven dankbaar gebruik maken van de toenemende vraag naar gezonde producten. En waarom zou je lightproducten ook niet kopen? Ze zijn immers net zo lekker als het originele product maar dan veel gezonder. Toch? Nou nee. Ik vind lightproducten ronduit ranzig! Doe mij maar die heerlijke zoete smaak van de originele Coca-Cola in plaats van een bittere, chemisch-smakende zoetstof die die net zo ongezond is als een hap uranium. Het grootste probleem vind ik echter dat het aan de consument wordt opgedrongen. Neem nou Rivella. De laatste jaren was dat drankje in Nederland alleen te krijgen in de light-variant (al is de naam sinds kort weer veranderd naar ‘Rivella’, het drankje in de supermarkten is nog steeds de ‘light-versie’). Wat zou het mij heerlijk lijken om Rivella eens mét suiker te drinken! Helaas is die alleen in Zwitserland te krijgen en het ziet er niet naar uit dat dat de komende jaren gaat veranderen. Jammer, want ik zal de eerste zijn die de versuikerde versie koopt. Het stoot mij tegen het hoofd dat er voor de mensen die genoeg aan beweging doen en niet dagelijks aan het frituurvet-infuus zitten geen passende reclames zijn. Als je gezond eet mag je af en toe best eens genieten van een product dat juist extra zoet is gemaakt. Waarom dan de agressieve reclames voor lightproducten? Zeker omdat de meeste lightproducten minder light zijn dan ze lijken. Het is slimme marketing om de suggestie te wekken dat frisdrank gezond is omdat er 0% vet in zit. Maar is het niet zo dat frisdrank überhaupt geen vet bevat? Een ander staaltje puik marketing-werk is Vitaminewater, dat door de felle kleuren erg gezond lijkt maar toch 23 gram suiker per halve liter bevat. Als producten toch niet doen wat ze beloven, laat de commercials dan weer worden zoals ze tien jaar geleden nog waren: vol van overheerlijke zoete producten die eigenlijk veel te slecht voor ons zijn. Stop met het aanwakkeren én uitmelken van de gezondheidsobsessie van consumenten! En bovenal, stop met het verplichten van lightproducten aan mensen die wél veel sporten en gewoon willen genieten van hun eten. De eerste reclamemaker die een spotje maakt voor een product met ‘Extra veel suiker, vet en kleurstoffen voor Uw Ultieme Smaaksensatie’ krijgt van mij een lintje. En in ieder geval één vaste klant. http://www.marug.nl/blog/2012-02-06-de-gezondheidsmaffia Mon, 06 Feb 2012 12:07:26 +0100 Tot mijn grote ergernis merk ik de laatste weken dat de Universiteits Bibliotheek wordt overspoeld door een groot scala aan mensen die er niet thuis horen. Voor de duidelijkheid, dit is geen pleidooi tegen HBO’ers. Nee, waar ik me ook vandaag weer een migraine aan geïrriteerd heb zijn de scholieren die de UB-tafeltjes en masse bezet houden. Vanochtend moest ik drie verdiepingen afzoeken om uiteindelijk een derderangs tafel bij de deur te moeten nemen. En welke ‘studenten’ zaten er om mij heen? Drie stuks hardop fluisterend scholierentuig dat zich niet meer kon concentreren op hun M&O huiswerk. Persoonlijk vind ik het niet normaal dat studenten van de Universiteit geen plek kunnen vinden in de ‘Universiteits’ Bibliotheek. Mijn huisgenoten blijven dit jaar voor het eerst thuis door dit probleem. Ruimtegebrek, in een tijd dat de UB heeft besloten om de boeken van de hand te doen om voor meer studieplekken te zorgen. Eerst werd er met een beschuldigende vinger naar HBO Groningen gewezen. Misschien ook wel terecht, maar zij komen tenminste nog enigszins in de buurt van wat vandaag de dag wordt verstaan onder ‘student’. De luid-bellende jongen met een zwaar Noord-Afrikaans accent, die vlak naast de deur staat, doet dat niet. Toegegeven, dat hij geen ‘fokking samenvatting voor Aardrijkskunde’ had gekregen is vervelend. Maar nog vervelender is de onvoldoende die ik ga halen op mijn tentamen als hij nog tien minuten doorgaat met bellen. Dat dezelfde jongen de ingang blokkeert met zijn tweedehands namaak Vespa doet er nu even niet toe. Ik bedoel, logisch dat hij met de scooter gaat. De UB is vanaf drie hoog in Lewenborg een eind fietsen. Maar dat hij samen met zijn vriendjes en vriendinnetjes de complete UB vult zou niet moeten kunnen. Een vriend van mij stelde voor om, naast studenten, alleen nog maar mooie vrouwen toe te laten. Zelf lijkt me dit zeer onverstandig. Want naast de luidruchtige scholieren zijn de tot in de puntjes verzorgde vrouwen een nekslag voor de concentratie van elke hardwerkende man. De UB schiet op deze manier haar doel voorbij. Op de manier waarop het nu gaat is het meer een (studie)zalencomplex geworden. Misschien wordt het tijd dat de UB zich weer gaat richten op haar core business. Het wordt tijd dat de UB weer bereikbaar is voor studenten en HBO’ers. Dat het weer een serene studieplek wordt, met af en toe een relaxte pauze in de kantine. Ik hoop in ieder geval dat bij de volgende tentamenperiode de scholieren zijn verdwenen zodat ik kan genieten van de lente-zon en goede cijfers. http://www.marug.nl/blog/2012-01-30-scholieren-bibliotheek Mon, 30 Jan 2012 10:47:25 +0100 Now here's something in the Netherlands that is growing very fast, and I bet you will regret it if you missed out on it altogether! Studentify is an organisation in the Netherlands that was created at the beginning of 2011. Firstly, quoting from their own page 'Studentify creates solutions for students to make student life easier.' That speaks for a lot in itself actually, but I want to go a little deeper into what Studentify is all about. The concept behind Studentify is quite simple. But some of the best ideas in life are simple ideas, aren't they? This could easily be one of those. There are about 80,000 international students studying all over the Netherlands. Sure, they may be the top crop from their respective high schools, but that doesn't mean they'll know what all to do when it comes to encountering those hurdles in the transition stage to their new city and university in the Netherlands. Now, you would think these are small problems that everyone faces, and the solutions would be easy to find, but sometimes they really aren't. This is where Studentify comes in. They aim to gather first-hand information from current foreign students in the Netherlands, and create guides for prospective and future internationals - assisting them with issues ranging from registering themselves at the City Hall to opening a local bank account - ready to be shared even before the student arrives. In fewer words, they are an information platform for international students, present to help out and aid them. Another endeavor of Studentify, and personally speaking, the most interesting one, is that of StudentTutors. Tutoring is seen as an effective tool for knowledge sharing, a refresher course for your own mind, and an enhancement of your communication skills. All in all, a thoroughly satisfying experience for both parties! Now, why not get paid for your work? StudentTutors, under the organisation Studentify itself, creates jobs for foreign students and they in turn offer tutoring services to fellow students. No need to go around the city dropping your CV off at every restaurant, take-away place or bar you can find. No requirement for the Dutch language either. Basically, no more struggles. Only you and your motivation to help others. 'Help others to help yourself'. I spoke to Agnes Kovacs, an 'ambassador' working for Studentify in Groningen, and she told me that 'knowledge sharing' among international students as well the Dutch is an important objective that the Dutch government emphasizes upon, and Studentify hopes that their tutoring system will give an opportunity to these students to integrate further. Studentify is still relatively new, and in the process of settling down and creating an impact in university cities all over the country. Presently, only students from within the EU region can get a part-time tutoring job with them, and it seems to be near impossible for those coming from outside the region, even Romanians and Bulgarians as of now, to bag a contract, and that is the unfortunate part. However, Studentify would like to hire a larger number of tutors, and offer a greater variety of subjects to those seeking help. The city of talent would love to have a wide network of smart and intelligent students, wouldn't it? Studentify wants to help. Wants to make student life easier. This is your opportunity to become a part of the process. The Studentify website is http://www.studentify.nl/ and their Facebook page is http://www.facebook.com/Studentify. Good luck!   http://www.marug.nl/blog/2012-01-27-studentify Fri, 27 Jan 2012 13:39:06 +0100 http://www.marug.nl/blog/2012-01-25-de-marug-zoekt-een-nieuw-bestuur Wed, 25 Jan 2012 00:01:58 +0100 Ik wil graag naar huis, het is een mooie avond geweest. De alcohol vloeide rijkelijk en de danspasjes waren weer optimaal, maar nu wil ik naar huis. Blijkbaar denken de andere stad-gangers daar anders over. Niemand die het gangpad voor mij vrijmaakt. De nodige biertjes hebben bij een jongen ‘the king of the dancefloor’ in zich naar boven gehaald en hij probeert te breakdancen. Maar voordat de jongen ook maar één move heeft kunnen afmaken, kan iedereen van dichtbij zien wat hij die dag gegeten heeft.  Meerdere telefoontjes zijn op hem gericht. Arme jongen... binnen 5 minuten kan iedereen op internet zijn mislukte moves zien. En morgen én overmorgen én op alle komende verjaardagen zal hij aan deze avond herinnerd worden. Opzich is dat te overleven, maar vervelender voor hem is dat het sollicitatiegesprek dat hij vanochtend heeft gehad voor niks is geweest. Morgen tikt het bedrijf zijn naam in op Google en ook die mogen genieten van zijn iets te gezellige avond. Vroeger zou hij alleen met hoofdpijn de volgende dag in bed hebben gelegen. De gordijnen zou hij nog eens extra dicht hebben gedaan en hij zou een dag onzichtbaar voor de buitenwereld zijn geweest. In dit digitale tijdperk is er geen privacy meer. Toen kon je nog dingen verbergen, nu kan iedereen alles van je te weten komen. Je (te) gezellige stapavonden, met wie je wanneer naar de bioscoop gaat en wat je graag eet en drinkt. Niks blijft meer onopgemerkt en voor de meeste bedrijven is dat maar een al te welkome ontwikkeling. Zelfs bij de door onze geliefde Albert Heijn gaat men hier gebruik van maken. Zondagavond komt standaard bij ons in huis het AH-bonus krantje binnen. Doorgelezen belandt die vervolgens in de papierbak maar de acties zijn opgeslagen in ons hoofd. De komende week eten wij dan ook alleen maar “bonus voedsel”. Dit scheelt ons, studenten, niet alleen geld maar zorgt ook dat we niet meer hoeven na te denken over wat we gaan eten: de bonus bepaald voor ons. Ik laat dan ook elke week weer vol trots mijn bonuskaart zien. Maar wat heeft de AH nu bedacht. Een gepersonaliseerde bonuskaart? Oftewel alles wat ik de afgelopen 2 jaar gekocht heb bij de AH wordt opgeslagen, verwerkt en tot persoonlijke voor mij aantrekkelijke bonusacties gemaakt.  Zo wil de Albert Heijn mij beter kunnen voorzien in mijn behoeften. Zodat ik nog tevredener de deur uitloop en de volgende keer nog enthousiaster boodschappen ga doen bij Albert Heijn want de bonus is speciaal voor mij uitgezocht! Wat moeten wij ons als klanten dan toch speciaal en uniek voelen. Maar ik wil helemaal geen gepersonaliseerde bonus. Ik wil juist iedere week andere bonusartikelen zodat ik niet hoef na te denken wat ik ga kopen. Daarnaast wil ik helemaal niet dat de Albert Heijn bijhoudt wat ik koop. Waar is mijn privacy? Heb ik dan voor niets mijn facebook, twitter en telefoon beschermd? Het schijnt dat er dus toch altijd wel een manier gevonden wordt om te weten wat ik wanneer doe. Bedrijven denken dat ze me daardoor beter kunnen begrijpen maar wekt dit juist geen ergernis op bij de klant? In plaats dat ze hun winsten zullen gaan zien stijgen, zullen ze mij en ik denk meerdere mensen als klant wegjagen. Ik zeg: Hallo Jumbo! http://www.marug.nl/blog/2012-01-24-anything-any-place-anywhere Tue, 24 Jan 2012 10:50:16 +0100 Zoals Gouden Kalf winnaar Nasrdin Dchar in de film Rabat terecht opmerkte is er maar één ding wat Nederlanders willen als ze stevig gedronken hebben: döner kebab. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in het centrum van Groningen veel kebab tentjes te vinden zijn. Als we eerlijk zijn is een avond drinken hard werken. Je zou kunnen stellen dat een gemiddelde student na het avondeten een complete werkdag besteedt aan het drinken van bier. En dat tegen de tijd dat het bier begint in te slaan de meeste zich ook nog wagen aan het etaleren van hun nieuwste pasjes, bevordert het honger gevoel alleen maar. Als dan de avond zo tegen het einde loopt en de beste moves of gladste praatjes hebben niet gewerkt, dan wordt vaak gezocht naar een eettent. Dat je op dat moment geen zin hebt in slappe friet of een lauwe kroket van de FEBO dat verbaasd niemand. Menig student eindigt met zijn handen om een broodje kebab. In Groningen is dat meestal in de Hasret. Inmiddels is de vijfde Hasret zaak geopend en het lijkt er niet op dat de zesde lang op zich gaat laten wachten. Kebab-minnend Groningen lijkt te maken te krijgen met een totale kebab take-over, Hasret style. Persoonlijk ben ik niet zo’n Hasret man. Kebab na het drinken is prima, maar de Hasret heeft mij nog niet echt kunnen bekoren. De mannen achter de balie zijn nooit écht aardig en soms zelfs arrogant. De kebab is niet het lekkerst en van het interieur moet de Hasret het ook niet hebben. Eerlijk gezegd vind ik de Hasret gewoon best wel waardeloos. Toch geven de cijfers mij groot ongelijk. Met vijf zaken is de Hasret een kebab magnaat. De enige kebab-concurrent die ook maar enigzins in de buurt komt is de Ozan met drie zaken. Ozan zit vrijwel altijd tegenover de Hasret, waarschijnlijk omdat ze dan het beste kunnen zien dat de Hasret wél vol zit. Ik heb namelijk in mijn leven ongeveer 4 mensen gezien die bij de Ozan zaten te eten. Onze Hasret is Koning Kebab en dat laat hij weten ook. Maar hoe is hij zo succesvol? Zelfs de duivenmeneer uit Den Haag weet het niet. Hoe? Hoe?      Om te beginnen: plaats. Met 5 zaken in het centrum van Groningen kan een dronken student bijna niet anders dan een Hasret binnen lopen. De zaken staan op strategische plekken. Twee zaken voorzien de studenten die nog aan het drinken zijn in de Poelestraat. Daarnaast zijn er drie zaken, allemaal aan een kant van de stad waar veel fietsers langskomen die op weg naar huis nog even een broodje schapenvlees naar binnen gaan werken. Maar de Ozan dan? Die zit namelijk vrijwel altijd tegenover een Hasret maar zit wel leeg. Aan de Prijs kan het ook niet liggen, ze zijn beide ongeveer even duur. Product dan? Lijkt me onwaarschijnlijk. Misschien dat het vlees van een klein lammetje lekkerder is dan van een oud schaap dat al blij is als hij de slachtkamer nog haalt, maar in principe is het gewoon een broodje kebab! Ik denk persoonlijk dat het ligt aan de Promotie. Ze doen zelf ook wel het een en ander aan reclame, maar ze worden vooral geholpen door de keileiders. Zoals iedereen weet komt ongeveer 70 procent van de keileiders uit de Korrewegwijk. Een tweede feit is dat Korrewegwijk-studenten dól zijn op kebab van de Hasret. loop maar eens een random Hasret zaak binnen en ik garandeer je dat minimaal 80 procent Korrewegwijker is. Dit zijn dan ook de mensen die de nieuwe studenten, die nog niet bedorven zijn door knoflooksaus, wijsmaken dat de Hasret de place to be is. Harry Hasret heeft dus eigenlijk geluk. Hij heeft een naam. Hij is een merk. Een merk dat overal in de stad te zien is en dat wordt ondersteund door een klein leger aan enthousiaste klanten.En dan doe je het toch goed.Het is een mooi kleinschalig voorbeeld van dat je als bedrijf niet iedereen blij kan maken. Als je er maar voor zorgt dat de mensen díe je wilt bereiken ook echt heel blij met je zijn. Zo blij dat ze zelfs het leeuwendeel van de promotie voor je doen.       http://www.marug.nl/blog/2012-01-16-koning-kebab Mon, 16 Jan 2012 14:22:58 +0100